Μητρική εγκατάλειψη: Οι μορφές της και οι επιπτώσεις στο άτομο όταν μια μητέρα φεύγει

Η μητρική εγκατάλειψη είναι η —σκόπιμη ή ακούσια— απόσυρση μιας μητέρας από τον ρόλο της φροντίστριας των παιδιών της. Μπορεί να οφείλεται σε ψυχική ασθένεια, οικονομική πίεση, εξάρτηση ή άλλες δύσκολες συνθήκες. Όποια κι αν είναι η αιτία, οι επιπτώσεις στο παιδί μπορεί να είναι σοβαρές — δεν είναι όμως μόνιμο πεπρωμένο: με κατάλληλη στήριξη, η επούλωση είναι απολύτως εφικτή.

Ίσως σε ενδιαφέρουν

Τεχνική Διαλογισμού Ενσυνείδητης Κίνησης: Αναβάθμιση Ψυχικής και Σωματικής Υγείας – Κριτική & ΣυμβουλέςΚακό προαίσθημα: τι σημαίνει και πότε να το εμπιστευτείςΚοινωνική κόπωση: τι σημαίνει αν κουράζεσαι μετά από παρέες

Η εγκατάλειψη αποτελεί μορφή παραμέλησης, η οποία κατατάσσεται στις αντίξοες παιδικές εμπειρίες (Adverse Childhood Experiences). Σύμφωνα με το CDC, τέτοιες εμπειρίες μπορούν να έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις στην υγεία, τις σχέσεις και τις ευκαιρίες ζωής.

Ψυχολογικές επιπτώσεις

Τα παιδιά που βίωσαν εγκατάλειψη είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν κατάθλιψη και άγχος, καθώς και δυσκολία στην εμπιστοσύνη, χαμηλή αυτοεκτίμηση και αισθήματα ενοχής. Όπως σημειώνει το MedlinePlus (NIH), τα παιδιά που έχουν κακοποιηθεί ή παραμεληθεί υφίστανται συχνά μεγαλύτερη συναισθηματική παρά σωματική βλάβη.

Συμπεριφορικές επιπτώσεις

Ορισμένα άτομα δυσκολεύονται να χτίσουν θετικές σχέσεις ή εμφανίζουν αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές — για παράδειγμα χρήση ουσιών ή, σε κάποιες περιπτώσεις, σκέψεις αυτοκτονίας. Αυτά τα σημάδια χρειάζονται σοβαρότητα και επαγγελματική στήριξη.

Κοινωνικές επιπτώσεις

Σύμφωνα με το CDC, η παρατεταμένη («τοξική») πίεση από αντίξοες παιδικές εμπειρίες μπορεί να δυσκολέψει τη δημιουργία σταθερών σχέσεων και να επηρεάσει τη σταθερότητα στην εργασία αργότερα στη ζωή.

Ο δρόμος προς την επούλωση

Οι επιπτώσεις δεν είναι αμετάκλητες. Με κατάλληλη συμβουλευτική ή θεραπεία και ένα ασφαλές, υποστηρικτικό περιβάλλον, ο αντίκτυπος μπορεί να μειωθεί σημαντικά. Η επούλωση είναι μια προσωπική διαδρομή: για κάποιους περιλαμβάνει την κατανόηση ή ακόμη και τη συγχώρεση, για άλλους όχι — και οι δύο επιλογές είναι απολύτως θεμιτές. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να συγχωρήσει για να θεραπευτεί. Το ουσιαστικό βήμα είναι να ζητήσεις στήριξη από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Αν εσύ ή κάποιος δικός σου δυσκολεύεται ή σκέφτεται να αυτοτραυματιστεί, δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσεις μόνος: 10306 (Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, δωρεάν 24/7), 1018 (Γραμμή για την αυτοκτονία, ΚΛΙΜΑΚΑ), ή 112 σε άμεσο κίνδυνο.

Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την αξιολόγηση ή θεραπεία από ειδικό ψυχικής υγείας.