Beta
Η γλιστρίδα (ή αντράκλα, Portulaca oleracea) είναι ένα άγριο χόρτο με αξιοσημείωτη διατροφική αξία. Μάλιστα, αποτελεί μία από τις καλύτερες φυτικές πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων. Ωστόσο, παρά τη μακρά «φαρμακευτική» της φήμη, δεν θεραπεύει ασθένειες όπως η γρίπη, ο έρπης ή το άσθμα. Έτσι, ας δούμε τι πραγματικά προσφέρει και τι όχι.
Ίσως σε ενδιαφέρουν
Τι είναι η γλιστρίδα
Η γλιστρίδα φυτρώνει αυθόρμητα σε κήπους και χωράφια σε όλο τον κόσμο. Οι αρχαίοι λαοί τη γνώριζαν και τη μαγείρευαν ως χόρτο. Αρχικά, τρώμε τα τρυφερά φύλλα και τα βλαστάρια της. Επιπλέον, έχει μια ελαφρώς ξινή, δροσερή γεύση. Επίσης, ανήκει στα «παχύφυτα» και κρατά νερό στα φύλλα της. Γι’ αυτό παραμένει τραγανή ακόμη και το καλοκαίρι.
Διατροφική αξία: γιατί ξεχωρίζει
Εδώ η γλιστρίδα πραγματικά λάμπει. Σύμφωνα με ανάλυση στο επιστημονικό περιοδικό Antioxidants, τα φύλλα της είναι πλούσια σε άλφα-λινολενικό οξύ, ένα ωμέγα-3 λιπαρό. Επιπλέον, περιέχει βιταμίνη Ε (τοκοφερόλες), βιταμίνη C και βήτα-καροτίνη. Προσφέρει, ακόμη, κάλιο, μαγνήσιο και ασβέστιο.
Μάλιστα, τα ωμέγα-3 και οι αντιοξειδωτικές ενώσεις (οι λεγόμενες ολερασεΐνες) κάνουν τη γλιστρίδα να ξεχωρίζει ανάμεσα στα χόρτα. Έτσι, ως τρόφιμο, έχει σαφή διατροφικά πλεονεκτήματα. Ωστόσο, μιλάμε για ένα υγιεινό λαχανικό, όχι για ένα «θαυματουργό» συμπλήρωμα.
Γιατί ξεχωρίζουν τα ωμέγα-3 της γλιστρίδας
Τα ωμέγα-3 λιπαρά είναι σημαντικά για την καρδιά και τη γενική υγεία. Οι περισσότεροι τα συνδέουν με τα ψάρια. Ωστόσο, η γλιστρίδα προσφέρει άλφα-λινολενικό οξύ (ALA), τη φυτική μορφή ωμέγα-3. Έτσι, γίνεται μια χρήσιμη επιλογή για όσους τρώνε λίγο ψάρι ή ακολουθούν φυτική διατροφή. Παρ’ όλα αυτά, ο οργανισμός μετατρέπει μόνο ένα μικρό ποσοστό του ALA σε EPA και DHA. Επομένως, η γλιστρίδα συμπληρώνει, αλλά δεν αντικαθιστά πλήρως τα ωμέγα-3 των ψαριών.
Παραδοσιακές χρήσεις και τι λέει η επιστήμη
Η γλιστρίδα έχει μακρά ιστορία στην παραδοσιακή ιατρική. Οι λαοί την αξιοποιούσαν για την πέψη και για δερματικά ζητήματα. Ωστόσο, η επιστημονική εικόνα είναι πιο προσεκτική.
Ορισμένες εργαστηριακές μελέτες δείχνουν αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση. Όμως τα ευρήματα αυτά αφορούν κυρίως πειράματα, όχι μεγάλες κλινικές μελέτες σε ανθρώπους. Επομένως, δεν υπάρχουν στέρεα στοιχεία ότι η γλιστρίδα θεραπεύει λοιμώξεις, HPV, άσθμα ή σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου. Με άλλα λόγια, είναι ένα θρεπτικό χόρτο, όχι φάρμακο.
Προσοχή: τα οξαλικά
Ένα σημείο θέλει προσοχή. Η γλιστρίδα περιέχει οξαλικό οξύ, όπως και το σπανάκι. Τα οξαλικά, σε μεγάλες ποσότητες, ίσως επιβαρύνουν όσους έχουν προδιάθεση για πέτρες στα νεφρά. Ωστόσο, το βράσιμο μειώνει ένα μέρος τους. Για τους περισσότερους ανθρώπους, όμως, μια κανονική μερίδα δεν δημιουργεί πρόβλημα. Έτσι, αν ανήκετε στην ομάδα κινδύνου, καταναλώστε τη με μέτρο και ρωτήστε τον γιατρό σας.
Γλιστρίδα και μεσογειακή διατροφή
Η γλιστρίδα ταιριάζει απόλυτα στη μεσογειακή διατροφή. Οι Έλληνες και οι Κρητικοί τη μαγειρεύουν εδώ και γενιές. Μάλιστα, μελετητές της κρητικής διατροφής έχουν σημειώσει τη γλιστρίδα ως πηγή ωμέγα-3. Έτσι, ένα «απλό ζιζάνιο» κρύβει πολύτιμη διατροφική αξία. Επιπλέον, η εποχή της είναι το καλοκαίρι, όταν φυτρώνει άφθονη. Τέλος, συνδυάζεται εύκολα με ελαιόλαδο, λεμόνι και όσπρια.
Πώς να τη μαγειρέψετε
Η γλιστρίδα είναι πολύ ευέλικτη. Αρχικά, ταιριάζει ωμή σε σαλάτες με ντομάτα και αγγούρι. Μια κλασική ιδέα είναι η γλιστρίδα με φέτα και ελαιόλαδο. Επιπλέον, μπαίνει σε ομελέτες, σούπες, μαγειρευτά και πίτες με χόρτα. Ταιριάζει, ακόμη, με γιαούρτι σαν δροσερή σάλτσα. Έτσι, μπαίνει εύκολα σε καθημερινά, ελαφριά και ισορροπημένα γεύματα. Τέλος, προτιμήστε φρέσκα, τρυφερά φύλλα για την καλύτερη γεύση.
Το παρόν άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά τη συμβουλή γιατρού ή διαιτολόγου. Αν έχετε πρόβλημα υγείας ή προδιάθεση για πέτρες στα νεφρά, συμβουλευτείτε επαγγελματία υγείας πριν αλλάξετε τη διατροφή σας.
