Βάρδιες στις γιορτές: ο πίνακας στο ψυγείο, οι αλλαγές της τελευταίας στιγμής και ποιος δουλεύει παραμονή

Σε ένα μεζεδοπωλείο στο κέντρο της πόλης, ο πίνακας με τις βάρδιες κρέμεται με έναν μαγνήτη στην πόρτα του ψυγείου της κουζίνας. Είναι γραμμένος με μαρκαδόρο, έχει τρία χρώματα, δύο σβησίματα και ένα χαρτάκι κολλημένο από πάνω που γράφει «ο Στέλιος αλλάζει με τη Μαρία την Τετάρτη». Τον Δεκέμβριο το χαρτάκι γίνεται τρία. Μέχρι τα Χριστούγεννα, κανείς δεν είναι απολύτως σίγουρος ποιος έρχεται την Κυριακή.

Όποιος έχει δουλέψει σε κατάστημα, σε εστίαση ή σε ξενοδοχείο ξέρει ότι η εορταστική περίοδος είναι η πιο δύσκολη για το πρόγραμμα. Η κίνηση ανεβαίνει, οι ώρες λειτουργίας μεγαλώνουν, και την ίδια στιγμή όλοι θέλουν λίγο χρόνο για τις οικογένειές τους. Ο υπεύθυνος καλείται να λύσει έναν γρίφο που δεν έχει τέλεια λύση.

Ίσως σε ενδιαφέρουν

Τύποι ανάρτησης στα ηλεκτρικά πατίνια: ποιο είναι το καλύτερο;Ήταν τελικά τα σχολικά χρόνια τα καλύτερα;Αφαίρεση Τατουάζ: Τι πρέπει να γνωρίζετε για την διαδικασία και τις μεθόδους;

Το δύσκολο κομμάτι δεν είναι ο πίνακας

Το να γεμίσεις ένα πλέγμα με ονόματα και ώρες είναι το εύκολο. Το δύσκολο είναι όλα όσα συμβαίνουν μετά. Κάποιος αρρωσταίνει το πρωί της Παρασκευής. Μια σερβιτόρα ζητά να φύγει νωρίτερα γιατί έχει γιορτή στο σχολείο του παιδιού. Ένα γκρουπ κλείνει τραπέζι για τριάντα άτομα με δύο μέρες προειδοποίηση. Κάθε τέτοια αλλαγή περνά από τηλεφωνήματα και μηνύματα, και η τελική εκδοχή του προγράμματος συχνά υπάρχει μόνο στο κεφάλι του υπεύθυνου.

Υπάρχει και κάτι πιο λεπτό: η δικαιοσύνη. Ποιος δούλεψε παραμονή Χριστουγέννων πέρσι; Ποιος έχει κάνει τις περισσότερες βραδινές βάρδιες τον τελευταίο μήνα; Αν ο υπεύθυνος δεν έχει καθαρή εικόνα, οι αποφάσεις του φαίνονται αυθαίρετες, ακόμα κι όταν δεν είναι. Και τίποτα δεν χαλάει τη διάθεση μιας ομάδας τόσο γρήγορα όσο η αίσθηση ότι κάποιοι «τη γλιτώνουν» πάντα.

Λίγη οργάνωση πριν από την αιχμή

Μερικές πρακτικές βοηθούν όποιο εργαλείο κι αν χρησιμοποιεί κανείς. Η πρώτη είναι να μαζευτούν νωρίς οι επιθυμίες για ρεπό, ιδανικά από τον Νοέμβριο, ώστε να υπάρχει χρόνος για συμβιβασμούς. Η δεύτερη είναι μια απλή εναλλαγή για τις «βαριές» μέρες: όποιος δούλεψε Χριστούγεννα φέτος, έχει προτεραιότητα για ρεπό την Πρωτοχρονιά ή την επόμενη χρονιά. Η τρίτη είναι να υπάρχουν ένας δυο άνθρωποι σε ετοιμότητα για τις απρόβλεπτες απουσίες.

Όσο μεγαλώνει η ομάδα, ο μαρκαδόρος και το χαρτί δυσκολεύονται να ακολουθήσουν. Γι’ αυτό αρκετές επιχειρήσεις στρέφονται σε προγράμματα βαρδιών που κρατούν σε ένα σημείο ποιος δουλεύει πότε, καταγράφουν τις αλλαγές και δείχνουν πόσες ώρες και ποιες μέρες έχει κάνει ο καθένας. Ο εργαζόμενος βλέπει το πρόγραμμά του χωρίς να χρειάζεται να περάσει από την κουζίνα για να φωτογραφίσει τον πίνακα, και ο υπεύθυνος έχει στοιχεία όταν πρέπει να εξηγήσει μια απόφαση.

Το σημαντικό, όμως, παραμένει ανθρώπινο. Ένα πρόγραμμα που ανακοινώνεται έγκαιρα, εξηγείται με ειλικρίνεια και αλλάζει με κανόνες που ισχύουν για όλους, γίνεται πιο εύκολα αποδεκτό, ακόμα κι όταν δεν αρέσει σε κανέναν απόλυτα. Οι γιορτές θα είναι πάντα κουραστικές για όσους δουλεύουν όταν οι άλλοι ξεκουράζονται.

Στο μεζεδοπωλείο, φέτος, ο πίνακας στο ψυγείο έχει έναν καινούργιο μαγνήτη. Από κάτω, ο ιδιοκτήτης έχει γράψει με κεφαλαία ποιος δούλεψε παραμονή πέρσι. Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε.